نامه صريح اصغر فرهادي به رييس‌جمهور در واكنش به گزارش زندگي ٥٠ زن و مرد و كودك در گورهاي نصیرآباد سراسر وجودم شرم است و بغض

اعتماد| ديروز گزارشي در روزنامه شهروند با عنوان «زندگي در گور» منتشر شد؛ گزارشي از گورخواب‌هاي نصيرآباد و حكايت زندگي ٥٠ زن، مرد و كودك كه شب‌ها در گور مي‌خوابند. اين گزارش بازتاب گسترده‌اي را در جامعه و رسانه‌ها به دنبال داشت به طوري كه روح‌الله حسين‌زاده، دادستان عمومي و انقلاب شهريار دستوري ويژه براي ساماندهي وضعيت كارتن‌خواب‌هاي گورستان نصيرآباد باغستان در حومه شهريار صادر كرد.  همچنين اصغر فرهادي نامه‌اي سرگشاده به حسن روحاني؛ رييس‌جمهور نوشت و در آن از فقر حاكم بر زندگي بخش وسيعي از مردم كشور انتقاد كرد. وي در بخشي از اين نامه آورده است: … اکنون سراسر وجودم شرم است و بغض….  شرم بر ما … در تاریخ خوانده‌ایم که گاهی حاکمان با لباس مبدل به میان مردمان می‌رفته‌اند تا به دور از محافظان و ملازمان و متملقان گوشه‌ای از درد و رنج مردم را بی‌واسطه  درک کنند. پیشنهاد می‌دهم لااقل برای تنوع در نگارش تاریخ امروز که آیندگان بهت‌زده خواهند خواند، گاهی صاحب منصبان بی‌همراه و ناشناس به میان مردم بروند. به روستاها و شهرهای دور افتاده. اگر ناشدنی‌ست به همین حوالی، محله‌های حاشیه تهران تا ببینند صورت‌های سرخ از سیلی آبرومندان بی‌بضاعتی که بیش از هر صاحب قدرتی جان و جوانی‌شان را برای این سرزمین قربانی داده‌اند. اگر باز ناشدنی‌ست یک روز به اورژانس شهر سری بزنند و مخفیانه سوار بر آمبولانسی شوند که قرار است بیماری بی‌رمق را به بیمارستانی برساند و از نزدیک شاهد باشند چگونه در مسیر، به جای راه باز کردن برای نجات جان یک بیمار، مسابقه‌ای تلخ بین دیگران است برای پیشی گرفتن از هم که پشت آمبولانس حامل یک هموطن رو به مرگ جای بگیرند و از این موقعیت برای زودتر رسیدن به مقصد نهایت استفاده را ببرند. این مثالی ساده، تلخ و تکراری‌ست اما خلاصه‌ای‌ست از وضعیت امروز ما. چه کسی پاسخگوی این بی‌رحمی پنهان است؟ ما چرا و کی چنین شدیم؟

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *