هشدارهای‌هاشمی

سال ۸۴ بود و آیت‌ا…‌هاشمی و محمود احمدی‌نژاد کاندیداهایی بودند که به مرحله دوم انتخابات ریاست‌جمهوری راه یافتند. احمدی‌نژاد در فاصله میان دو انتخابات کوشید تا آرای خود را افزایش دهد اما آیت‌ا…‌هاشمی راه دیگری را برگزید که افزایش آرا در اولویت نخست آن قرار نداشت. آیت‌ا… نگران و دلواپس خطراتی بود که جامعه را تهدید می‌کرد. برای او جلوس یا عدم جلوس بر کرسی ریاست‌جمهوری اولویت نداشت چون مشی او از ابتدای پیروزی انقلاب و در دوران مبارزه چنین ایجاب می‌کرد که فقط در مسیر تحقق خواست مردم و پیشرفت کشور گام بردارد. او در بیانیه‌ای هم که پس از پایان دور اول انتخابات۸۴ صادر کرد، چنین اهداف خود را از این حضور بیان کرد: «الف- فقرزدايی و عدالت اجتماعی که ارتقای سطح معاش اقشار زير خط فقر و مناطق محروم و روستاها را هدف گرفته و شامل تأمين مسکن، غذا، تحصيل، درمان و بيمه بيکاری و نيز ارتقای سطح معيشت کارمندان و کارگران شريف کشور است که در قالب نظام تأمين‌اجتماعی جامع تحقق خواهد يافت. ب- تأمين آزادي‌های سياسی و اجتماعی و توجه به حقوق زنان و تحصيل، شغل، ازدواج و نشاط جوانان در چارچوب نظام اسلامی و قانون اساسی. پ- ايجاد اشتغال و مبارزه با تورم از طريق تأمين سرمايه و امنيت شغلی نيروی کار و رونق اقتصادی. ت- گشودن راهی نو در تعامل جهانی به منظور کم کردن مشکلات و بهره‌‌‏گيری بيشتر از امکانات خارج از دسترس کشور و دستيابی به فضايی مناسب برای معرفی ارزش‌های والای اسلام، ايران و انقلاب و تحکيم صلح و امنيت در منطقه برای اعتلای کشورهای اسلامی و مطلوب کردن فضای همکاری.» بنابراین مشخص است که کوچک‌ترین هدف شخصی یا جناحی از سوی‌ آیت‌ا… هاشمی درنظر گرفته نشده بود و حتما او به‌خوبی به جایگاه تاثیرگذار خود در جامعه پی برده بود که در شأن خود نمی‌دانست مانند رقیب وعده‌هایی ارائه کند که برای تحقق آن با مشکل مواجه و سرنوشت دور از انتظاری پیدا کند. اما‌ هاشمی در آن سال چه در بیانیه نوشت که هنوز بسیاری با خواندن آن سری از روی افسوس تکان می‌دهند؟
هشدارهای‌هاشمی

آرمان- حسین عبداللهی: سال ۸۴ بود و آیت‌ا…‌هاشمی و محمود احمدی‌نژاد کاندیداهایی بودند که به مرحله دوم انتخابات ریاست‌جمهوری راه یافتند. احمدی‌نژاد در فاصله میان دو انتخابات کوشید تا آرای خود را افزایش دهد اما آیت‌ا…‌هاشمی راه دیگری را برگزید که افزایش آرا در اولویت نخست آن قرار نداشت. آیت‌ا… نگران و دلواپس خطراتی بود که جامعه را تهدید می‌کرد. برای او جلوس یا عدم جلوس بر کرسی ریاست‌جمهوری اولویت نداشت چون مشی او از ابتدای پیروزی انقلاب و در دوران مبارزه چنین ایجاب می‌کرد که فقط در مسیر تحقق خواست مردم و پیشرفت کشور گام بردارد. او در بیانیه‌ای هم که پس از پایان دور اول انتخابات۸۴ صادر کرد، چنین اهداف خود را از این حضور بیان کرد: «الف- فقرزدايی و عدالت اجتماعی که ارتقای سطح معاش اقشار زير خط فقر و مناطق محروم و روستاها را هدف گرفته و شامل تأمين مسکن، غذا، تحصيل، درمان و بيمه بيکاری و نيز ارتقای سطح معيشت کارمندان و کارگران شريف کشور است که در قالب نظام تأمين‌اجتماعی جامع تحقق خواهد يافت. ب- تأمين آزادي‌های سياسی و اجتماعی و توجه به حقوق زنان و تحصيل، شغل، ازدواج و نشاط جوانان در چارچوب نظام اسلامی و قانون اساسی. پ- ايجاد اشتغال و مبارزه با تورم از طريق تأمين سرمايه و امنيت شغلی نيروی کار و رونق اقتصادی. ت- گشودن راهی نو در تعامل جهانی به منظور کم کردن مشکلات و بهره‌‌‏گيری بيشتر از امکانات خارج از دسترس کشور و دستيابی به فضايی مناسب برای معرفی ارزش‌های والای اسلام، ايران و انقلاب و تحکيم صلح و امنيت در منطقه برای اعتلای کشورهای اسلامی و مطلوب کردن فضای همکاری.» بنابراین مشخص است که کوچک‌ترین هدف شخصی یا جناحی از سوی‌ آیت‌ا… هاشمی درنظر گرفته نشده بود و حتما او به‌خوبی به جایگاه تاثیرگذار خود در جامعه پی برده بود که در شأن خود نمی‌دانست مانند رقیب وعده‌هایی ارائه کند که برای تحقق آن با مشکل مواجه و سرنوشت دور از انتظاری پیدا کند. اما‌ هاشمی در آن سال چه در بیانیه نوشت که هنوز بسیاری با خواندن آن سری از روی افسوس تکان می‌دهند؟

هاشمی سال ۸۴ چه گفت؟

حضور در مرحله نخست انتخابات سال ۸۴ و آشنایی نسبی با روحیات برخی که خود را شایسته ریاست‌جمهوری می‌دانستند و مهم‌تر از آن اطرافیان آنها که برای حضور در جایگاه‌های مدیریتی برنامه‌های زیادی داشتند آیت‌ا… را بسیار نگران کرده بود. او از سال‌های پیش از انقلاب با افراد و مواضع گوناگون آشنایی پیدا کرده بود و به‌خوبی می‌دانست چه گفتاری چه نتیجه‌ای به دنبال دارد و هر حرکت پیش‌زمینه انجام چه حرکت دیگری است بنابراین در همان بیانیه نخست سال۸۴ چند هشدار داد که متاسفانه عدم توجه به آنها آن شد که همه دیدیم. از جمله ایشان نوشت: «رأی شما در مرحله نخست و پراکندگی محسوس آرای نامزدهای محترم نشان داد که ملت ايران معتقد است با سليقه سياسی واحد نمی‌‏توان کشور را اداره کرد، ايجاد ائتلافی ملی و برقراری آشتی فراگير برای تأسيس دولت هم ‌‏اکنون ضرورتی گريزناپذير است و در اين ائتلاف، همه معتقدان به اسلام، انقلاب، نظام و آزادی و استقلال می‌‌‏توانند حضور يابند.» در آن مقطع‌هاشمی بر ائتلاف ملی و آشتی فراگیر تاکید کرد چون می‌دانست اگر جریانی که رقیب اوست به پیروزی برسد کدورت‌های سیاسی شکل خواهد گرفت که این پیش‌بینی از همان ابتدا درستی خود را نمایان کرد. احمدی‌نژاد که با حمایت احزاب اصولگرا به پیروزی رسیده بود پس از آن نقش آنها را انکار کرد و سبب گلایه‌های زیادی شد. بها ندادن به اصلاح‌طلبان و خانه‌نشین کردن مدیران دلسوز از دیگر نتایج عدم توجه به توصیه دلسوزانه‌هاشمی بود و انتخابات بعدی را باید کامل‌ترین مصداق این بی‌توجهی ذکر کرد.‌ هاشمی آن سال در بند دیگری آورده بود: «آنچه امروز بيش از هر چيز ديگر برای استحکام نظام کارآيی دارد، همان اسلام نابی است که مفسر آن امام راحل هستند و نه افکار متحجر و اعمال رياکارانه، امروز ريا و تحجر از سويی سمّی مهلک و مانع جدی در راه توسعه کشور و سعادت جامعه است و از سوی ديگر آتشی است بنيان‌‌‏سوز که معارف مترقی و آسمانی اسلام و قرآن را خاکستر می‌‌‏کند.» به راستی اگر در همان سال ۸۴ با عینک سیاسی به این توصیه‌ها نگاه نمی‌شد آیا امروز باید افسوس فرصت‌های از دست رفته را می‌خوردیم؟ وی در بخشی از این بیانیه تاکید کرده: «متأسفانه همان تفکری که در دوران مبارزه در مقابل امام(ره) و همراهان ايستادگی می‌‌‏کرد و امام(ره) را مسئول خون‌های ريخته‌شده در راه انقلاب معرفی می‌‌کرد، امروزه پوستين اسلام را وارونه پوشيده و رياکارانه به فريبکاری مشغول است و اصرار دارد که افکار معيوب خود را به جای معارف اصيل اسلام به ديگران تحميل کند، تفکری که حاميان امروزی آن به‌‌‏رغم اعلام و دستور صريح رهبر انقلاب مبنی بر عدم تخريب ديگران در مبارزات انتخاباتی، ميلياردها تومان از بيت‌‏المال را صرف تهيه و نشر تهمت‌ها و اهانت‌ها و دروغ‌های خطرناک می‌‌کنند که تاکنون دهها ميليون شبنامه منتشر کرده و هنوز هم دست‌‏‌بردار نيستند.» شبنامه‌نویسی‌هایی که‌ رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در آن روز نسبت به گسترشش هشدارها داده بود آرامش در کشور را چگونه برای مدتی بر هم زد به نحوی که کار به جایی رسید که در مجلس هم علیه نمایندگان شبنامه پخش شد. پخش شبنامه یعنی نداشتن استدلال قوی برای به کرسی نشاندن موضع خود و این خطر بزرگی است چراکه منجر به رواج بی‌اخلاقی می‌شود. در بندی از این بیانیه خطاب به دلسوزان و مردم ایران هم ذکر شده است: «از شما ياری می‌‏جويم تا با تداوم حضور مؤثر خويش در مرحله دوم انتخابات، مشارکتی گسترده را رقم زنيد تا از گسترش افراط و تفريط جلوگيری شود.» این خواست‌ هاشمی برای حضور حداکثری در انتخابات از آن جهت بود که به‌خوبی می‌دانست حضور پرشکوه مردم سدی در برابر تندروی است.

در نهایت

آیت‌ا… ‌هاشمی دلسوز واقعی نظام است و می‌داند کوچک‌ترین مشکلی که در جامعه پدید آید دامنگیر تمام افراد خواهد شد مثلا اگر ریاکاری رواج پیدا کند، نخستین ضررکننده آن مردم هستند و پس از آن ریاکاری به فلج و از کار افتادن آن حوزه می‌انجامد. رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در طول فعالیت خود به آنچه بدان نیندیشیده منافع شخصی و گروهی خود بوده است. او بارها با موانع بزرگی از سوی مخالفانش روبه‌رو شده است اما این موانع را با تدبیر کنار زده و از هر یک از آنها درسی به دیگران آموخته که سال‌ها برای رفع موانع دیگر می‌شود از آن استفاده کرد.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *