مرتضی مبلغ- عضو حزب اتحاد ملت مستی قدرت دلیل اهانت به رای مردم 


در تمامی انتخابات‌ها برد و باخت وجود دارد و برخی می‌برند و گروهی می‌بازند. از همین روی، کسانی که صحنه را واگذار می‌کنند 
می بایست از نتیجه به دست آمده استقبال 
نمایند. اما در انتخابات مجلس دهم 
نه تنها این مهم رخ نداد بلکه تا همین روز 
گذشته، کشور شاهد واکنش‌های 
توهین آمیزی از جانب بازندگان بود. آن 
روزی که حماسه هفتم اسفندماه ۹۴ به وقوع 
پیوست، توسط یکی از نمایندگان بازنده مجلس نهم«جمعه سیاه» نام گرفت. اینکه شکست خوردگان بدین شکل واکنش نشان دهند و رفتار مبتنی بر دموکراسی و حضور ارزشمند مردم در تعیین سرنوشت‌شان را «سیاه» بخوانند، نشان دهنده آن است که واگذاری قدرت برای آن ها به شدت سخت است. این مسئله همان چیزی است که همگان از آن واهمه دارند. یعنی کسانی به دنبال آن باشند تا ساز و کاری را فراهم آورند که هیچ‌گاه قدرت واگذار نشود و برای آنها همواره دائمی گردد. کسانی که این چنین می‌اندیشند طبیعی است که از تعابیری چون «جمعه سیاه» برای توصیف حماسه هفتم اسفندماه بهره می‌جویند و همین امر مبین عدم بلوغ سیاسی این افراد است چرا که به بلوغ رسیدگان به خوبی درمی‌یابند که عرصه سیاست، عرصه برد و باخت است و شکست خوردگان در این عرصه می‌بایست درصدد آن باشند تا از جنبه‌های منفی خود بکاهند و در عوض به جنبه‌های مثبت‌شان بیفزایند تا آنکه بتوانند در دوره‌های بعدی رای مردم را به سمت خود جذب کنند. در واقع به کارگیری این تعابیر اهانت آمیز، نوعی فرافکنیِ درون این افراد است که حقیقت درونی خود را منتسب می‌کنند به مردم و حادثه‌ای که روی داد.
البته این نخستین باری نبود که بازندگان، حماسه هفتم اسفندماه و حماسه‌سازان را در معرض آماج حملات خود قرار دادند.
پیش از این نیز آنها مردم تهران 
را با کوفیان مقایسه کردند و تهران را پایتخت ضد ولایت فقیه نامیدند. جریاناتی که مدنیت لازم را پیدا کرده و در طراز جمهوری اسلامی قرار گرفته باشند، طبیعتا در تمامی انتخابات‌ها قواعد بازی را رعایت می‌کنند. بالاخره در یک زمانی می‌برند و در یک زمانی می‌بازند اما کسانی که به این مراحل نرسیده‌اند و شیفته و مست قدرت هستند، هرگونه واگذاری قدرت برایشان به شدت سنگین می‌نماید و طبیعتا به جای استقبال از رای مردم درصدد توهین، جوسازی و فرافکنی و در پی زیرسوال بردن و ایجاد تشنج هستند. متاسفانه این مسائل جزء مختصات جریان تندرو در کشور است و این جریان به دنبال این است تا با استفاده از رانت‌های مختلفی که در اختیار دارد قدرت را برای خود مستمر کند.
ولی هنگامی که این جریان با یک اراده محکم ملی و همگانی مواجه می‌شود، اراده‌ای که می‌خواهد تغییر سازنده و مثبت در کشور ایجاد کند و به تندروی، افراط، هیاهو و غوغاسالاری «نه» بگوید، این واکنش‌ها را از خود نشان می دهد. این جریان برای مردم به خوبی شناخته شده است.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *